Waarom veel intelligente succesvolle vrouwen zich eenzaam voelen.

Een persoonlijk een pijnlijk onderwerp. Want dit is iets wat ik van jongs af aan mee heb geworsteld. De outsider, die net iets anders was dan de mensen om me heen, maar zich aanpaste op erbij te horen. Ik voelde me niet beter, niet slechter, gewoon anders. Ik dacht anders, vond andere dingen leuk, voelde dingen anders, stelde me vragen die anderen kennelijk niet stelden of in ieder geval niet hardop uitspraken en ik trouwens ook niet, ik hield het voor me.

Als kind vond ik dat verwarrend en als tiener leerde ik het weg te stoppen. En als volwassene werd ik er zo goed in dat ik het zelf nauwelijks meer herkende. Succesvol aangepast, maar uiteindelijk ook mijn identiteit kwijt.

Ik paste overal en werd goed in het lezen en aanvoelen (waar ik op late leeftijd pas achter kwam) van een kamer en mezelf aanpassen aan wat de situatie vroeg. Ik had vriendinnen, collega’s, een sociaal leven. Aan de buitenkant was er niets op te merken. Hoewel ik me thuis veelal moest ontladen, juist omdat het aanpassen me zoveel energie kostte.

Er was altijd ruimte tussen wie ik was en wie ik liet zien. De afstand tussen wat ik werkelijk dacht en wat ik zei. Het gevoel dat de gesprekken die ik voerde zelden gingen over de dingen die mij werkelijk bezighielden. Dat ik welkom was in groepen, maar zelden echt thuis. Dat zorgde ook voor uitsluiting wanneer ik wel mijn keuzes maakte, want ik was geen meeloper. Ik rookte niet, nooit gedaan ook. Bewuste keuzes, maar daardoor werd ik dan ook niet uitgenodigd als de rest van de groep meiden met wie ik omging, gingen ‘voor’ roken en indrinken.

Ik heb dat lang beschouwd als iets wat aan mij lag. Een sociale tekortkoming. Een karakter dat te veeleisend was, te complex, te weinig bereid om genoegen te nemen met oppervlakkigheid. Totdat ik begreep dat het geen tekortkoming was. Maar de prijs van een leven dat ik voor een groot deel had gebouwd op passen in plaats van thuishoren.

De eenzaamheid die niemand benoemt

Eenzaamheid kent meerdere kanten want er is een eenzaamheid die niet gaat over het ontbreken van mensen. Die juist het meest voelbaar is op de momenten dat je omringd bent door mensen die van je houden, die je bewonderen, die er voor je zijn. Het is de eenzaamheid van niet volledig gezien worden. Van altijd een deel van jezelf te moeten vertalen, verzachten of verbergen om de ruimte die je inneemt draaglijk te maken voor anderen.

Ik ben hierin niet de enige, daar heb ik inmiddels al veel vrouwen over gesproken. Vrouwen die succesvol zijn, maatschappelijk gezien alles hebben, functioneren op hoog niveau en toch een isolement voelen dat ze nauwelijks durven te benoemen. Succesvol aangepast omdat ze goed zijn geworden in het managen van de afstand tussen wie ze zijn en wat de wereld van hen verwacht, dat ze die afstand zelf niet meer volledig voelen.

In de tijd komt de eenzaamheid in kleine momenten naar boven. In een gesprek met vriendinnen dat gezellig is maar niet raak. In een familiediner waarbij je aanwezig bent maar ergens anders met je gedachten. In de terugkerende ontdekking dat de mensen die je het beste kennen, je toch niet kennen op het niveau dat jij zou willen. In je positie, in je ondernemerschap, in je bedrijf.

Dat gevoel is de sluimerende tol van decennia lang jezelf aanpassen aan omgevingen die niet volledig (meer) voor jou is gebouwd.

Waarom voelen succesvolle vrouwen zich eenzaam ondanks hun sociale netwerk?

Omdat eenzaamheid bij intelligente, sensitieve en hoogopgeleide vrouwen zelden gaat over het aantal mensen om hen heen. Het gaat over de diepte van het contact, over de inhoudelijke gespreken, over de onderwerpen en interesses die besproken kunnen worden. Vrouwen die anders denken, anders voelen en anders kijken dan de mensen in hun directe omgeving, leren vroeg om dat verschil te verbergen.

Ze passen zich aan, vertalen zichzelf, worden sociale experts. Maar aanpassing is niet verbinding. En hoe beter je wordt in passen, hoe groter de afstand wordt tussen wie je laat zien en wie je bent. Die afstand is de eenzaamheid en dan niet de afwezigheid van mensen, maar de aanwezigheid van een kloof die je al zo lang draagt dat je vergeten bent dat die er niet hoeft te zijn.

Wat heeft aanpassen mij altijd gekost?

Ik heb mijn leven meerdere keren fundamenteel opnieuw moeten opbouwen.  Dat deed ik soms stilzwijgend, soms geforceerd en soms radicaal en waarbij ik nooit wist wat er aan de andere kant wachtte. Pittig tijden en gebeurtenissen die me hebben gevormd en soms ook ‘misvormd’, want soms ook keuzes gemaakt die toen goed leken en toch anders uitpakten. Maar iedere keer dat ik opnieuw bouwde, was het omdat ik mezelf te lang had verloren in een leven dat paste maar niet klopte. In relaties, in vriendschappen, in werk als ook in een versie van mijzelf die ik zo lang had onderhouden dat ik vergeten was hoe de echte versie aanvoelde. Een identiteitscrisis waarvoor afstand en afscheid had te nemen.

Want kiezen voor wie je werkelijk bent, kost vriendschappen die waren gebouwd op de versie van jou die paste. Het kost omgevingen die jou kenden in een hoedanigheid die je niet langer wilt zijn. Het kost de veiligheid van aansluiting bij een groep die jou accepteert zolang je jezelf klein genoeg houdt.

Maar zelfverlies is op de lange termijn duurder. Het kost de energie die je steekt in het onderhouden van een versie van jezelf die je niet bent. Het kost de besluiten die je uitstelt omdat je niet helder hebt wat jíj wilt, los van wat anderen van je verwachten. Het kost de vrijheid die je nooit opbouwt omdat je te druk bent met passen om te bouwen aan thuishoren. 

Van aanpassen naar thuishoren

Een vrouw die zichzelf jarenlang heeft aangepast, bouwt een bedrijf en een positie op basis van wie zij denkt te moeten zijn. Ze trekt klanten aan die passen bij die versie. Ze ontwikkelt een aanbod dat aansluit bij de verwachtingen van haar omgeving. Ze prijst haar werk op een niveau dat past bij hoe klein ze zichzelf houdt. En ze vraagt zich af waarom haar vrijheid niet groeit terwijl ze zoveel werkt en zoveel levert.

Het antwoord zit zelden in de strategie. Het zit in de fundering waarop de strategie is gebouwd. Zolang jouw positie, je aanbod en je keuzes zijn gebouwd op een versie van jezelf die is ontworpen om te passen in plaats van om thuis te horen, groeit het vermogen niet op de manier die het zou kunnen groeien. Niet omdat je niet goed genoeg bent, maar omdat je eigen potentieel en waarde niet volledig inzet.

De vrouwen die ik begeleid en die de grootste doorbraak maken in positie, in vrijheid, in vermogen, zijn vrijwel altijd de vrouwen die op een bepaald moment stoppen met het verdedigen van de aangepaste versie van zichzelf. Die beginnen te bouwen vanuit wie zij werkelijk zijn. Die de eenzaamheid van het anders-zijn niet langer wegduwen maar erkennen als het signaal dat ze al die jaren hebben ontvangen. Vrouw, jij bent gemaakt voor meer dan passen.

Hoe bouw je een leven en bedrijf dat aansluit bij wie je werkelijk bent geworden?

Door te beginnen bij de eerlijke vraag welke keuzes je tijdens je leven hebt gemaakt vanuit wie jij werkelijk bent en door de jaren bent geworden. Als ook welke keuzes zijn gemaakt vanuit wat je dacht dat anderen van je verwachtten? Dat onderscheid is niet eenvoudig, het is wel de enige fundering waarop een positie, een bedrijf en een leven op te bouwen die werkelijk van jou zijn. Niet als eindbestemming, maar als richtinggevend kompas voor iedere keuze die volgt, die klopt met wie je bent en niet met wie je dacht te moeten zijn. 

De vier vragen om eerlijk mee te zijn

1. In welke omgevingen, zowel zakelijk als persoonlijk, pas jij jezelf aan op een manier die je energie kost in plaats van geeft?
   
2. Welke gedachten, overtuigingen of verlangens zeg jij zelden hardop en wat zou er veranderen als je ze wel zou uitspreken?
   
3. Zijn de mensen die jou het beste kennen ook de mensen die jou het meest volledig kennen en als dat niet zo is, wat zegt dat dan?
   
4. Welke keuze in je bedrijf of je leven zou je anders maken als je ze maakte vanuit wie je werkelijk bent, in plaats van vanuit wie je denkt te moeten zijn?

Wil je weten waar jij staat?

The Compound™ GroeiScan laat je in tien minuten zien hoe jouw persoonlijk, zakelijk en financieel kapitaal zich nu tot elkaar verhouden en waar de grootste kansen liggen die je vandaag onbenut laat.

Strategisch vereenvoudigd het zelf bepalen, zonder omwegen.

→ Doe The Compound™ GroeiScan

De Compound Scan™ brengt in kaart waar jouw waarde hoger ligt dan jouw huidige positie laat zien, en waar de grootste hefboom zit om persoonlijk, zakelijk en financieel vermogen strategisch te laten compounden.

One Life. Lead it. Live it.

Gerdi Hulsink

Jouw succes en vrijheid. Mijn missie.

PS.  Scale to Freedom is mijn zesmaandelijks strategisch partnerschap voor vrouwen die klaar zijn om de positie in te nemen die past bij wie zij zijn geworden, niet bij wie zij waren. Als jij voelt dat jouw expertise en jouw positie uit elkaar zijn gegroeid, begin dan met de scan.

PPS.  The Compound Board is de besloten strategische community voor vrouwen die hun leven, leiderschap en legacy serieus nemen. Livedagen, online sessies, directe strategische feedback en een omgeving waar je omringd bent door vrouwen die dezelfde stap aan het zetten zijn. Vraag een gesprek aan om te bespreken of dit passend is.

PPPS.  Exclusief en alleen in juli en augustus beschikbaar. The Compound™ Reset. Een exclusieve 1:1 Livedag voor jouw strategische vraagstuk. Vraag een gesprek aan om te bespreken of dit passend is.

The Compound™

Voor de vrouw die haar waarde wil laten leiden en vermogen wil compounden.

Leven is haar vrijheid zonder bewijs.