Hard werken was de strategie die je tot hier bracht. Ook de reden dat je nu stilstaat in je groei. Het onderliggende probleem is niet haar ambitie en haar inzet, maar de architectuur waarop ze haar intelligentie altijd heeft ingezet. Dat heeft haar ver gebracht, maar nu is het haar intelligentiekracht die haar tegenhoudt om verder te groeien. Het begint niet met een slechte beslissing. Het begint met een patroon

Je werkt (te) hard voor te weinig vrijheid. De non-financiële strategie van waarde en vermogensopbouw voor ambitieuze vrouwen die verder kijken dan de volgende salarisverhoging en kwartaalcijfers. Na twintig jaar werken met mede hoogopgeleide, ambitieuze vrouwen in corporate boardrooms, in eigen ondernemingen en op alle plekken daartussenin, zie ik telkens hetzelfde patroon. Vrouwen die  succesvol zijn, die presteren, die leveren. Maar toch het gevoel hebben dat er iets mist in

Waarom veel experts en hoogopgeleide leiders onzichtbaar zijn geworden in een wereld die razendsnel verandert Ik heb het zelf ervaren tijdens mijn 20-jarige carrière in corporate business. Een wereld van veelal hoogopgeleiden, veel kennisexperts en collega’s met jaren van bewezen resultaten achter zich, sterke reputaties opgebouwd in (internationale) matrixteams, boardrooms en managementteams. En daar is nu iets fundamenteels in de wereld om hen heen aan het schuiven. En de vraag

Wanneer intelligentie niet langer het verschil maakt Je bent slim, ervaren en je levert keer op keer resultaat. En toch voelt je werk steeds minder in verhouding staan tot je werkelijke potentieel. Dat gevoel heeft een naam: The Intelligence Gap™. Waarom is het zo hardnekkig en hoe jij dit kan doorbreken met behulp van Integral Growth Systems™. Intelligentie alleen creëert geen strategische vrijheid. Dat vraagt om een ander systeem. Veel

Er bestaat een vorm van stagnatie die de buitenwereld nauwelijks ziet, maar die jij van binnen feilloos voelt. Het is geen klassieke burn-out, geen gebrek aan ambitie en zeker geen onvermogen. Het is iets subtielers, iets gevaarlijkers. Ik noem het strategische stilstand. En het treft precies de vrouwen die het minst verwachten dat het hen overkomt, namelijk de intelligente, ervaren, resultaatgerichte leiders, high potentials, founders en ondernemers die altijd vooruit

Strategische groei begint met een nieuwe positie, maar wat ben je werkelijk bereid hiervoor op  het spel te zetten? In vrijwel elke carrière of ondernemingsreis komt er een moment waarop groei niet langer ontstaat door méér inspanning, meer kennis en je nog meer te willen bewijzen, maar door een fundamentele verschuiving in je positie. Niet harder werken, niet nog een nieuwe strategie, maar een andere plek innemen in de markt,

Waarom de meeste leiders dit onderschatten en zichzelf daarmee begrenzen. Alles klopte en toch was ze de weg kwijt. Afgelopen week sprak ik een CEO van een gevestigd strategisch adviesbureau. Vijftien jaar succesvol en sterke reputatie. Ze heeft inmiddels een strategisch sterk team, financieel gezond met solide cashflow en winstgevende groei. Niet omdat haar resultaten tegenvielen. Niet omdat de markt haar afwees. Maar omdat wat haar ooit groot maakte, niet

Waarom echte groei niet draait om harder werken, maar om een nieuw ontwerp van leiderschap, business en leven De herijking vanuit de essentie. Je bent niet ontevreden zonder reden. Je bent gegroeid en je hebt gebouwd. Jij nam de verantwoordelijkheden en resultaten neergezet. Je bent degene geweest die droeg, besliste, doorzette. En toch voel je dat wat je hier heeft gebracht, je niet vanzelf naar het volgende fase zal brengen.

Met al je ervaring, expertise en kwaliteiten ben je waar multimens. Je kan veel, je doet, je bereikt veel. En dat alles tegelijk, omdat jij levert en behaalt de resultaten met succes.  Je lost problemen op die eigenlijk structureel aangepakt moeten worden. Je vult gaten die niet jouw verantwoordelijkheid zouden moeten zijn. Je compenseert waar het systeem tekortschiet.  Dit is wat ik noem de strategische onderbenutting. Je bent operationeel overbelast

En waarom vrouwelijke leiders een nieuw besturingssysteem nodig hebben It is lonely at the top wordt vaak uitgesproken als een constatering, soms als een bijna romantische prijs van succes, maar voor veel vrouwelijke leiders is het geen quote en geen statuszin. Helaas is het voor velen een dagelijkse realiteit waarin verantwoordelijkheid zich opstapelt terwijl ruimte langzaam verdwijnt en de onrust, het ongenoegen en onderwaardering toenemen.  Wat ik zelf heb ervaren